

D4370

བྱམས་པ་བསྒོམས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཅུང་ཟད་བྲིས་པ་རྫོགས་སོ། །[]གཏི་མུག་མུན་པ་བག་ཆགས་བཅས་པར་གཏན་སྤངས་ནས། །འགྲོ་བའི་དོན་དུ་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོའི་གསུང་སྒྲོགས་ལ། །རབ་ཏུ་དང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །དང པོའི་ལས་ཅན་གཏི་མུག་ཤས་ཆེའི་དོན་དུ་བཤད།།སྡོམ་ནི། རྟགས་དང་ཕན་ཡོན་ཤེས་བྱ་དང་། །ཚོགས་དང་བསྒོམ་དང་ཚོད་གཟུང་དང་། །སྐྱེ་རིམ་གནས་ཚད་བརྟན་པའི་ཐབས། །ལོག་རྟོག་སྤང་དང་བཅུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གཏི་མུག་སྤྱད་པའི་རྟགས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདི་ནི་གང་ཟག་གཏི་མུག་སྤྱད་པ་ནི། རྨོངས་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་སྟུག་པོ་དང་། མང་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན། འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དག་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ་གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས པར་བྱེད་ཅིང་།གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་རྨོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྨོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་མི་ནུས་པ་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་བ་དང་། དབང་པོ་ བླུན་པ་དང་།དབང་པོ་ཞན་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལྷོད་པ་དང་། ངག་གི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལྷོད་པ་དང་། ཉེས་པར་བསམས་པ་སེམས་པ་དང་། ཉེས་པར་སྨྲ་བ་བརྗོད་པ་དང་། ཉེས་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱེད་པ་དང་། ལེ་ལོ་ཆེ་བ་དང་། བསྒྲུབ་མི་ཕོད་པ་དང་། སྨྲ་བ་ཞན་ པ་དང་།ཡིད་མི་གཞུངས་པ་དང་། བརྗེད་ངས་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དུ་མི་སྤྱོད་པ་དང་། ལོག་པར་འཛིན་པ་དང་། བྲལ་བར་དཀའ་བ་དང་། ཡིད་དབྱུང་བར་དཀའ་བ་དང་། དམན་པ་ལ་མོས་པ་དང་། གླེན་པ་དང་། དིག་པ་དང་། ལྐུགས་པ་དང་། ལག་པས་བརྡ་བྱེད་པ་དང་། ལེགས་པར་གསུངས་པ་དང་། ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཀུན་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་དང་། རྐྱེན་གྱིས་ཕྲོགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དྲིང་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་དག་ནི་གང་ཟག་གཏི་མུག་སྦྱད་པའི་རྟགས་རྣམས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས གསུངས་སོ།།དེ་ལ་ཕན་ཡོན་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་གོམས་ན་མ་རིག་པ་སྤོང་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། གང་དག་དངོས་རྣམས་བརྟེན་བྱས་ནས། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་ནི། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ལོག་མིན་པར། །འདོད་པ་དེ་དག་ལྟས་མི་ཕྲོགས། ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་བཞི་སྟེ་གྲངས་དང་། ངོ་བོ་དང་། ངེས་པའི་ཚིག་དང་། དེ་གང་གིས་བསྡུ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
这是《通过修习慈心而令心安住的略述方法》的完结部分。


舍弃无明黑暗及其习气，
为利众生宣说甚深缘起法，
以最胜净信为先而顶礼，
为初学者及重愚痴者而说。
总纲：
标相与利益及所知，
资粮与修习及把握，
生起次第与稳固法，
断除邪见共十种。
关于愚痴行者的标相是什么呢？此愚痴行者，即使对小事物也会生起浓厚的愚痴烦恼，更何况对中等和大事物就更不用说了。这种愚痴烦恼会在心相续中长期存在，并会长期相随。会被令人迷惑的诸法所压制，而无法压制令人迷惑的诸法。具有钝根、愚钝根、弱根的特征，身业懈怠、语业懈怠，思维邪念，说错误语言，造作不善业，极其懒惰，不敢实践，言语软弱，心不正直，多忘失，不具正知而行，执著错误，难以远离，难以厌离，志向低劣，愚笨、迟钝、哑然，用手比划交流，对于善说与恶说的法义都无法通达理解，易被因缘所夺，依赖他人。应当了知，具有这些相似特征的就是愚痴行者的标相。
关于利益：如果熟习缘起，则能断除无明，生起正见。如经中所说：
"若人观诸法，
如水中月影，
非实亦非妄，
彼不为见夺。"
关于所知，略说有四：数量、体性、词义及摄持。

།དེ་ལ་གྲངས་ནི་བཅུ་གཉིས་ཏེ། མ་རིག་པ་དང་། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། རྣམ པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་དང་།མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རེག་པ་དང་། རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་དང་། ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་དང་། སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ་དང་། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་དང་། སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པའོ། །མ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཁམས་དྲུག་པོ་འདི་དག་ཉིད་ལ་གང་གཅིག་བུར་འཛིན་པ་དང་། རིལ པོར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་ཡོད་པས་ཡུལ་རྣམས་ལ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་འཇུག་སྟེ། དེ་ལ་ཡུལ་རྣམས་ལ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། ། དངོས་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །མིང་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ། །ཆོས་གསུམ་འདུས་པ་ནི་རེག་པའོ། །རེག་པ མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བའོ།།ཚོར་བ་ལ་ཞེན་པ་ནི། སྲེད་པའོ། །སྲེད་པ་ལ་འཕེལ་བ་ནི་ལེན་པའོ། །ལེན་པ་སྐྱེས་པ་ཡང་སྲིད་པ་སྐྱེད་པའི་ལས་ནི་སྲིད་པའོ། །རྒྱུ་དེ་ལས་ཕུང་པོ་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །སྐྱེས་ནས་ཕུང་པོ་སྨིན་པ་ནི་རྒ་བའོ། །རྒས་ནས་ཕུང་པོ་འཇིག་པ་ནི་འཆི་བའོ། །འཆི་ཞིང་མྱོས་ཏེ། མངོན་པར་ཆགས་པ་དང་བཅས་པའི་ནང་གི་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ནི་མྱ་ངན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་མི་བདེ་བ་མྱོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཡིད་ལ བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའོ།།གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཁྲུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་མུན་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་མ་རིག་པའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་རིག་པའི་ ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ།།བརྟེན་པའི་ཕྱིར་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །སྐྱེ་བའི་སྒོའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ། །རེག་པའི་ཕྱིར་རེག་པའོ། །མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཚོར་བའོ། །སྐོམ་པའི་ཕྱིར་སྲེད་པའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའོ།

关于数量，有十二支：无明、由无明缘生行、由行缘生识、由识缘生名色、由名色缘生六处、由六处缘生触、由触缘生受、由受缘生爱、由爱缘生取、由取缘生有、由有缘生生、由生缘生老死、忧、悲叹、苦、不悦、烦恼。
无明的体性是：对此六界执为一体、执为整体等。
由于有无明，对诸境生起贪欲、嗔恨、愚痴。其中对诸境所生的贪欲、嗔恨、愚痴，即称为"由无明缘生诸行"。
对各种事物的了别，称为"识"。与识同时生起的四取蕴，即是"名色"。依于名色的诸根，即是"六处"。三法和合，即是"触"。领纳触，即是"受"。对受的执著，即是"爱"。爱的增长，即是"取"。由取所生能生后有的业，即是"有"。由此因缘生起诸蕴，即是"生"。生已蕴的成熟，即是"老"。老后蕴的坏灭，即是"死"。死时迷乱且具有执著的内心忧恼，即是"忧"。从忧而发的言语，即是"悲叹"。与五识相应的不悦感受，即是"苦"。与意识相应的，即是"意苦"。与意识相应的意苦，即是"不悦"。其他如是等随烦恼，即称为"烦恼"。
词义解释：因为是大黑暗，故称"无明"。因为造作，故称"诸行"。因为了别，故称"识"。因为依止，故称"名色"。因为是生门，故称"六处"。因为接触，故称"触"。因为领纳，故称"受"。因为渴求，故称"爱"。因为执取，故称"取"。

།ཡང་སྲིད་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པའོ། །ཕུང་པོ་འབྱུང་ བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའོ།།ཕུང་པོ་སྨིན་པའི་ཕྱིར་རྒ་བའོ། །འཇིག་པའི་ཕྱིར་འཆི་བའོ། །མྱ་ངན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ནོ། །ཚིག་གི་སྨྲེ་བའི་ཕྱིར་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པའོ། །ལུས་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །སེམས་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །ཉོན་མོངས་ པའི་ཕྱིར་འཁྲུགས་པའོ།།དེ་གང་གིས་བསྡུས་ཤེ་ན། གསུམ་པོ་འདི་དག་གིས་བསྡུས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ལ་ཚོགས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་བལྟའོ། །འདིར་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། གཏི་ མུག་འདིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བྱ་བའི་ཐབས་མི་ཤེས་ཤིང་མི་མཐོང་སྟེ།དེས་ན་ངན་འགྲོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ལྷུང་ན་བྱང་ཆུབ་ལྟ་ག་ལ་འཐོབ། དེ་སྐད་དུ། རྨོངས་པས་ཆོས་རྣམས་མི་མཐོང་ངོ་། །གང་དག་གཏི་མུག་རྟེན་བྱེད་པ། །དེ་དག་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ སོ།།དེ་བས་ན་བདག་གིས་གཏི་མུག་སྦྱང་བའི་ཆེད་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་གུས་པར་བསྒོམ་མོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། ཐོག་མར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ལ་སྟན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ ལ།ཡིད་ཙམ་ཞིག་བསྡད་དོ། །དེ་ནས་འདི་སྙམ་དུ་རྟེན་འབྲེལ་ནི་མ་རིག་པ་ནས་འཁྲུག་པའི་བར་འདི་ལས་མེད་པར་གསུངས་པས་འདི་ཉིད་ཅི་གསལ་དུ་བསྒོམ་མོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་བགྲང་ཞིང་གྲངས་མི་བརྗོད་པ་གོ་རིམས་མ་འཁྲུགས་པར་སྒྲ་སྤྱི་དང་། དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་དེ་ལ་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་གཏད་དོ།།ཁམས་ཀྱི་ཚོད་གཟུང་བ་ནི་སྤྱིར་ཁམས་རབ་འབྲིང་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་ལ་བསྒོམ་པ་ལ་ཞན་པ་ཡང་སྣང་བས་ཁམས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཐུན་ཐུང་ངུ་ནས་བསླབས་ན་ལེགས་སོ། །དེ་ བས་ན་གསུམ་ཀས་ཀྱང་དང་པོ་ནས་སློབ་ལུགས་གཅིག་པར་བྱའོ།།མཚན་མོ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་སྟེ། གཉིད་ཇི་ཙམ་ལོག་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཁམས་བརྟས་པ་དེ་ཙམ་ལོག་ཅིང་གདལ་ལོ། །ཉིན་པར་ཞར་ལ་ཚོད་བཟུང་ཞིང་བསྒོམ་མོ། །ཇི་ལྟར་དང་པོའི་ཉིན་པར་སྔ་དྲོའི་ ཐུན་གཅིག་ལ་ཡུན་གོམ་པ་ཐ་མལ་བའི་མདའ་རྒྱང་ཕྱེད་དུ་ཕྱིན་པ་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་མོ།།ཕྱི་དྲོ་ཐུན་གཅིག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་བཅུའི་བར་དུ་ཉི་མ་རེ་རེ་ལ་ཐུན་རེ་བསྣན་ཞིང་བསྒོམ་མོ། །ན་ཚ་ཕྲན་ཚེགས་བྱུང་ན་ཐུན་གྱི་གྲངས་དབྲི་བ་ དང་།ཐབས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རུང་སྟེ། འཕྲལ་ལ་ཞི་བར་བྱ། བསྲན་བསྐྱེད་ཅིང་མི་བསྒོམ་མོ། །ན་ཚ་མེད་ན་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ།

因为能生后有，故称"有"。因为蕴生起，故称"生"。因为蕴成熟，故称"老"。因为毁坏，故称"死"。因为生忧，故称"忧"。因为言语悲叹，故称"悲叹"。因为损害身体，故称"苦"。因为损害心意，故称"不悦"。因为烦恼，故称"烦恼"。
若问此等由何所摄？由此三者所摄：烦恼、业、苦。其中资粮，应于他处观察清净戒等。
此处当略作思维：由此愚痴，不知不见出世间事业方便，因此若仅堕恶趣，何能获得菩提？如是说："愚者不见诸法，若以愚痴为依，彼等当趣恶趣。"
是故应当发心念："我为净除愚痴，当恭敬修习缘起。"
其中，何为修习？首先，圆满完成一切事务，于舒适座上结跏趺坐，端正身体，稍作休息。然后思维："缘起即是从无明至烦恼，说无他法，当尽力明显修习此等。"
其后，渐次数数而不出声，次第不乱，于声总相及义总相的意识言说，极为专注而明显安住。
关于把握根基，虽然总的说来根基有上中下三种，然而也见到有些沙门于其他善行精进而于修习薄弱，因此即使是上等根基者，从短时开始学习也好。因此三者皆应从初即依同一学法。
夜间保持舍心，随眠多少即随力量休息。日间则随机把握而修习。如初日上午一座，修习时间约行常步半箭程。下午一座亦如是修习。其后十日之间，每日增加一座而修习。
若生小病，则减少座数，或以其他方便立即治愈，不应强忍而修。若无病痛，则如上所说而修。

།དེ་ལྟར་ན་ཁམས་ཀྱི་ཚོད་ཞར་ལ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་བཞི་སྟེ། དང་པོ་ནི་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ ཀྱང་གྲངས་བརྗེད་ཅིང་འགྲོ།།གོ་རིམས་ཀྱང་འཁྲུགས་ཤིང་འགྲོ་བ་དང་། གཉིས་པ་ནི་གྲངས་མི་བརྗེད་ལ་གོ་རིམས་ཀྱང་འཁྲུགས་པ་མེད་པར་འཇུག་གོ། །གསུམ་པ་ནི་གྲངས་དང་གོ་རིམས་མི་འཁྲུགས་ཤིང་རྟེན་འབྲེལ་གཟུགས་ཅན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཕལ་ཆེར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། བཞི་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་རྣམས་གསལ་བར་རྩོལ་བ་དྲག་ཞན་གཉིས་ཀ་ལ་སྣང་བ་དང་། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ངེས་པའོ། །གང་ལ་གཏད་ཀྱང་བདེ་ཞིང་འོག་མར་འཕོར་མི་འདོད་པ་སྙམ་བྱེད་ཅིང་བདེ་བ་དང་སེམས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་རྟེན ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སེམས་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ཅིང་གོམས་པར་བྱས། ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུས། རྒྱུ་ཡང་རུང་གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་ པར་ཆེས་མང་དུ་སྣང་ལ།རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་མེད་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་མ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པར་འགྱུར་བ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་མི་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ནི་སེམས་གནས་པར་ཤེས་ ནས་སྔར་བསྒོམས་པ་བས་ཐུན་གྱི་གྲངས་ཉུང་བར་བྱ་སྟེ།ཡུན་ཅུང་ཟད་རིང་བར་བསྒོམ་མོ། །སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ལ་ཡང་བསྒོམ་མོ། །སྔར་ཇི་ཙམ་གསལ་བ་དེ་ཙམ་ལས་རྩོལ་བར་མི་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་འདིའི་མངལ་དུ་ རྣམ་པར་ཤེས་བཞུགས་ནས་སྲིད་པའི་བར་དུ་སྐྱེ་བ་འདི་དང་ལེན་པ་ནས་སྲིད་པའི་བར་དུ་མ་འོངས་པའི་རྒྱུ་བྱས་ཤིང་།དེ་མ་འོངས་པ་ནས་དང་པོ་མངལ་དུ་འཇུག་པ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་རྒ་བ་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་སྟེ། དེས་ཡང་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་མ་འོངས་པ་ན་ཉིང་ མཚམས་སྦྱོར་རོ།།དེས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་རླུང་གི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་འཇུག་གོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་ངལ་བའམ། སེམས་དུབ་པའམ། བསྒོམ་ཙམ་ན་དངང་བ་འམ། ཤུགས་འབྱུང་བའམ། མགོ་བགས་ཀྱིས་ལྕི་བའམ། ཡམ་ཡོམ་བྱེད་པའམ། འདར་བའམ། ནུབ་མོ་ གཉིད་སྲབ་པའམ།ཟས་མི་ཞིམ་པའམ། ངག་གི་འཁྲུལ་པ་མང་དུ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་མི་བདེ་བའི་མཚན་མ་ཅུང་ཟད་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་མོ།

如是则能随机了知根基之度。其中心识生起次第有四：
第一，虽极专注，却忘失数目且次第紊乱而行。
第二，不忘数目且次第无乱而入。
第三，数目与次第不乱，且缘起诸色相多分显现。
第四，于有色法，无论用功强弱皆能显现，无色法亦极为确定。无论专注于何，皆感安适，不愿退转下位，具足安乐与心喜。
若问何时心住于缘起？如是瑜伽师于缘起亲近修习，多次修习之故，无论是因或处，多分显现为无常、苦、空、无我，而无常、乐及具我见，心不趣入于令愚痴之相及随顺愚痴之法。
其中依止方便，即知心已安住后，较先前修习减少座数，稍作延长修习时间。初夜后夜亦当修习。不应用功超过先前所得明显程度。
其差别为：从前世无明生起诸行，由此二者，此生识入胎直至有，从此生取至有作为未来之因，从未来初入胎即是生。老等渐次生起，由此又生无明与诸行，彼复于未来结生相续。应当思维：此如风之相续不断而入。
乃至未生少许身疲、心倦、修时惊慌、气喘、头重、昏沉、颤抖、夜寐轻浅、饮食无味、语言错乱等不适之相以前，当如是修习。

།དེ་ནམ་བྱུང་ན་ངལ་བསོ་སྟེ། ལུས་ལ་བསྐུ་མཉེ་བྱ། ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཟས་སྐོམ་གྱིས་ལུས་དུབ་པ་བརྟས་སུ་གཞུག་སྟེ། ཁམས་སོར་མ་ཆུད་ཀྱི་བར་དུ་ཉིན་མཚན་གཉིས་ལ་ནམ་བསྒོམ་སྙིང་འདོད་པའི་དུས་སུ། ཐུན་ཆུང་ངུ་རེ་རེ་ལྟ་བ་ཙམ་བསྒོམ་མོ། །ནུས་པ་བརྟས་ནས་སྲོད་ཐོ་རངས་ཐུན་རེ་མི་ཆགས་པར་བསྒོམ། ཉིན་པར་ཐུན་གསུམ་གསུམ་དུ་བསྒོམ་ཞིང་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡང བྱའོ།།དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ཡོད་པར་རྟོག་པ་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྨྲ་བ་རྣམས། །རྩོད་པ་ཡིས་ནི་དངོས་པོ་ལ། ། ཆགས་གནས་གང་ཡིན་དེ་སྨད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་དེ་དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ།

若生起这些[不适之相]，则应休息，对身体进行按摩，以如法饮食使疲惫之身恢复。在气力未复原期间，昼夜二时，于想修之时，仅修习短暂观察。
待力量恢复后，初夜后夜各修一座不间断，日间修三座，并当以悲心为先导，且当发愿等。
其中，何为断除邪解？因为是缘起，执著有自性即是邪解。如圣龙树亦云："依于佛道者，说诸皆无常，以诤论执著，诸法住性者，当受诃责。"
缘起即是佛道。因此，一切诸法因缘起故，胜义中无自性，如幻化然，应当

།ལས ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང་།།བདག་པས་བློ་ཞན་མི་སྲིད་དེ། །འོན་ཀྱང་དོན་དུ་མི་གཉེར་བས། །མཁས་པའི་གདམས་ངག་མ་ཐོས་ལ། །ཕན་སྲིད་བསམས་ནས་བྲིས་པ་ལགས། །རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་གཟུགས་བལྟས་ནས། །གཞན་ལ་འདི་ཞེས་སྟོན་འདྲ་བས། །མཁས་པ་རྣམས་ལ་ ་བཟོད་པར་གསོལ།




虽然法门深不可测，
我虽智浅也非不能，
只因未求真实义理，
未闻智者之教诲言，
思及或有些许益处，
遂即落笔记录于此。
如同目疾观物不清，
向人指点说是如此，
故向诸位智者告罪。
这是一段谦虚的诗句，作者以优美的对仗形式表达了虽然自己智慧浅薄，但仍希望记录下这些深奥法门的心意，并向智者们请求原谅。译文我也尽量保持了原文的对仗格式。这段文字展现了藏传佛教典籍中常见的谦逊笔法。




D4371

།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བགྲང་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཅུང་ཟད་བྲིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།[]གང་གིས་ང་རྒྱལ་རི་བོ་གཏན་སྤངས་ནས། །སྐྱེ་བོ་ཁེངས་པའི་དོན་དུ་ཁམས་དབྱེ་བའི། །བདུད་རྩི་གསུངས་པ་དེ་ལ་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ།།ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེའི་དོན་དུ་དེས་གསུངས་བཤད། །སྡོམ་ནི། རྟགས་དང་ཕན་ཡོན་ཤེས་བྱ་དང་། །ཚོགས་དང་བསྒོམ་དང་ཚོད་གཟུང་དང་། །སྐྱེ་རིམ་གནས་ཚད་བརྟེན་པའི་ཐབས། །ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་དང་བཅུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟགས་ནི་གང་ཟག་ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེས་པའི་ རྟགས་གཟུང་སྟེ།དེ་ལ་གང་ཟག་ང་རྒྱལ་སྤྱད་པའི་རྟགས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདི་ན་གང་ཟག་ང་རྒྱལ་སྤྱད་པ་ནི། ཁེངས་པར་འགྱུར་བ་དང་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་ཆུང་ངུ་དག་ལ་ཡང་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་སྟུག་པོ་དང་མང་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དག་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་ དགོས་ཏེ།ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་། ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ཁེངས་པར་འགྱུར་བ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཁེངས་པར་འགྱུར་བ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་མི་ནུས་པ་དང་། དབང་པོ་རྒོད་པ་དང་། དབང་པོ་འདམ་པ་ལྟར་མཐོ་བ་དང་། དབང་པོ་ཁེངས་པ་དང་། ལུས་ཆེར་བརྒྱན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་རྗེས་སུ་བརྩོན་པ་དང་། བཙན་ངག་ཏུ་སྨྲ་ཞིང་མི་འདུད་པ་དང་། ཕ་མ་དང་ཉེ་དུ་དང་བླ་མ ལྟ་བུ་དག་ལ་དུས་དུས་སུ་རྐྱེན་དུ་བབ་པའི་མཆོད་པར་མི་བྱེད་པ་དང་།ཁེངས་པ་དང་། ལུས་མི་འདུད་པ་དང་། གསོང་པོར་སྨྲ་བ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མདུན་དུ་ལྡང་བ་དང་། ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་དང་། འདུད་པར་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་ དང་།བདག་ལ་བསྟོད་པ་དང་། གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། རྙེད་པ་འདོད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་འདོད་པ་དང་། གྲགས་པའི་སྒྲའི་ཚོགས་འདོད་པ་དང་། ཐམ་ཐོམ་གྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། བྲལ་བར་དཀའ་བ་དང་། ཡིད་དབྱུང་བར་དཀའ་བ་དང་། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆུང་ བ་དང་།བདག་དང་། སེམས་ཅན་དང་། སྲོག་དང་། གསོ་བ་དང་། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བ་དང་། ཁྲོ་གཏུམ་ཆེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་དག་ནི་གང་ཟག་ང་རྒྱལ་སྤྱད་པའི་རྟགས་རྣམས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ སོ།།དེ་ལ་ཕན་ཡོན་ནི་ང་རྒྱལ་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་ན་རིགས་དང་ལུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་ངག་ཀྱང་ཚེགས་མེད་པར་འཐོབ་སྟེ། དེས་ན་ཚོགས་རྣམས་མྱུར་དུ་རྫོགས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།

我将为您翻译这段藏文文本：
缘起法数门修心方法略述竟。

